Een Travellerspoint blog

Lourdes rond

Rond Lourdes

overcast 26 °C
Bekijk Naar GAUDI ? op zwit.too's reiskaart.

Zaterdag, 27 september ‘14
Ik zal het weten ook: het is m’n verjaardag! Om 08:15 uur, we liggen nog lekker in de kooitjes met het kacheltje aan) gaat m’n telefoon! Schoonzus Geertje uit Griekenland. Dat vind ik nou toch zo leuk, hè, alleen een beetje vroeg. Internet is een probleem hier en de campingbaas ziet dat als een uitdaging. Hij stelt alle smartphones, tablets en laptops in op zijn systeem. Maar…je kan er alleen gebruik van maken als je in een soort woonkamertje zit inclusief sofa en een paar afgetrapte oude stoelen en een bureau: je snapt de setting.
We willen Lourdes in. En natuurlijk eerst naar de Office du Tourisme. Die zit midden in Lourdes.
Na een dik half uur wandelen zijn we dan in het centrum en bij het toeristenbureau kregen we het een en ander aan informatie. We sjouwen wat rond, zakken neer op een terrasje en besluiten terug te gaan voor de lunch. We verbazen ons over de prullaria die er te koop wordt aangeboden.
We wandelen weer terug naar de camping. Na lunch en dutje gaan we weer op pad met de auto maar nu met het idee om een stukje van de omgeving te zien en dan in het centrum te parkeren om dichter bij het hele Maria/Bernadette gebeuren te komen.
Het lukte allemaal: we raakten de auto in het centrum kwijt en liepen de Rue Basse en de Bld de la Grotte in. Het barst van de souvenirwinkels en de keus is enorm. Mariabeeldjes, Bernadette beeldjes, andere beeldjes, lelijke beeldjes, mooi beeldjes, moderne beeldjes, ouderwetse beeldjes. En verder kaarsjes, kaarsen, giga kaarsen, kaarsen met houder, kaarsen met windscherm… u roept het en ze verkopen het. We zien heel veel nationaliteiten, maar het aandeel Hindoestanen en Indiërs valt op.
Dat is ook te merken aan het aantal restaurantjes die mikken op dat publiek. Wij zijgen neer in een restaurantje van Baskische signatuur en zien steeds meer mensen richting Sanctuaire, Basiliques en de Grot lopen. Allemaal gewapend met …. Kaarsen! Om negen uur is er een fakkeloptocht (iedere dag!) waaraan kennelijk duizenden mensen deelnemen. Wat een omzet voor die kaarsboeren!
Oh ja, in Lourdes komen na Parijs de meeste toeristen in Frankrijk: 6.000.000 per jaar!
Morgen gaan we ons onderdompelen in wat we nog niet gezien hebben, dat belooft wat!

Zondag, 28 september ‘14
Vannacht heerlijk geslapen, niet te warm, niet te koud. Even later bleek dat het dakluik de hele nacht heeft opengestaan. Gelukkig heeft het niet geregend anders waren we er niet eens uitgekomen.
Maar, vrienden…..dit wordt de dag. De dag dat wij Lourdes gaan aanschouwen.
Laat ik even met het volgende beginnen. Ik ben een rasechte ongelovige en Anneke heeft nog steeds wel wat met geloof. Dus onze reacties lopen nog wel eens uiteen. Maar ik geef slechts mijn mening weer en soms denkt Anneke er anders over. Ik vind het allemaal poppenkast en één groot commercieel gebeuren. In de straatjes naar het Heiligdom barst het van de souvenirwinkels en daar worden onder andere kaarsen verkocht. De meest gangbare maat kost € 1,- en wordt daar met handenvol verkocht. Wij kochten een zelfde kaars bij de Grotte de Massabielle voor € 2,50!
Hoe zit het daar in elkaar? Je gaat via de Boulevard de la Grotte over een brug die de Gave du Pau overspant en komt dan op de Boulevard Père Rémi Sempé. En zo wandel je het Sanctuaire op. Gelijk links vind je de Basilique Souterraine St Pie X. Deze Basilique is onder de grond aangelegd en is verschrikkelijk groot. 1000en mensen kunnen erin. Ook met rolstoelen en bedden, er zijn voldoende hellingbanen waar de vrijwilligers (en dat zijn er ook heel veel!) mensen richting centrale altaar kunnen rijden. Er was net een dienst afgelopen en een stroom vrijwilligers duwden rolstoelen naar buiten. We hebben het ook aan alle kanten bekeken en kwamen via een andere uitgang weer buiten. Daar sta je dan tegen de Basiliques aan te kijken, het zijn er twee boven elkaar. We zagen fraaie voorbeelden van 3D mozaïeken (ik zou niet weten hoe ik het anders moet noemen) en muurschilderringen. En overal mensen met sjaaltjes om! Dezelfde kleur sjaaltje? Dan hoorde je bij…etc. Druk, druk, druk. Na daar alles bekeken te hebben liepen we naar buiten en beneden naar de Gave du Pau want daaraan ligt de Grotte de Massabielle waar Bernadette Soubirous Maria zag verschijnen op de 11e februari 1858. Daarna zal dat nog 17 keer gebeuren volgens…wie of wat bleef mij onduidelijk. Je gaat in de rij staan (we hadden inmiddels een te dure kaars aangeschaft en 50 cent van de prijs afgekregen: ze kon niet wisselen!) en dan langzaam aan kom je bij de grot. Daar moet je ceremonieel de rots aanraken aan de linkerkant en zo voortschuifelen. Na een paar meter is een soort display gemaakt met mooie (kunst) bloemen en een klein klaterend beekje. Dit alles achter dik plexiglas en fraai uitgelicht. Daarna schuifel je verder als Jules de Korte met je linkerhand aan de rots. Ware het niet dat die grot niet op mijn lengte berekend is, Anneke de fotocamera klaar had en een zustertje in de lach schoot toen ik m’n kop stootte.
Tja, en dan kom je bij een straat waar je je kaars aan mag steken en in een houder zetten. Dit hier is strak georganiseerd: geen geknoei met kaarsvet, alles ordelijk en netjes. Kaarsen van €1,- tot €150,-: je ziet ze allemaal. We wandelen verder en komen bij een gedeelte waar de dames van de heren gescheiden worden. Geen idee waarom, maar de verschillende seksen staan in twee rijen om toegelaten te mogen worden. Later begrijpen we dat het hier om onderdompelingen gaat: van een handje vol vocht tot compleet onder water. We wilden het niet meemaken. Terug langs Maria in de Grot en op naar het heilige water. Wat hebben we daar gelachen! Hele gezinnen komen hier naar toe om flessen en jerrycans met Lourdes Leidingwater (dat heet Heilig Water) te vullen! Tientallen kranen en nog plaats tekort. Overigens kun je het water ook op laten sturen, je betaalt alleen de postzegel: het water en de verpakking is gratis! Het was een indrukwekkende vertoning/poppenkast en wat gaat daar een geld om!
Het was vandaag een beetje sombere dag, totaal geen zon gezien dus en dat is jammer van de foto’s. Maar er zijn er een hoop erg leuk geworden!

Geplaatst door zwit.too 6:53 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (0)

Rondje Villegly

naar Lourdes

sunny 25 °C
Bekijk Naar GAUDI ? op zwit.too's reiskaart.

Donderdag, 25 september ‘14
Er werd eerst een was gedraaid en dat is de laatste voor we thuis zijn. (We kunnen erg lang toe met onze was!!!) Toen dat allemaal aan de lijn hing en ik voor het eerst in weken weer eens een lange broek aantrok vanwege de koude wind togen wij op pad naar het fraaie, stille dorpje Villegly, waar onze camping in ligt. Het doel was drieledig: a. post wegbrengen, b. brood halen en c. wijn proeven.
Er ligt hier namelijk een Domaine Moureau en het Chateau Villegly. Daarvan zijn 5 heerlijke (nou ja) wijnen beschikbaar. We kregen een degustation aangeboden. Wat ons opviel, maar we zijn geen kenners, dat er voor 5 verschillende wijnen steeds hetzelfde glas werd gebruikt. Er was geen glaasje water om je mond te spoelen of een stukje brood voor hetzelfde effect. De geteste wijn spuugden we niet uit maar het restant in het glas ging in een RVS emmertje.
We kochten een Chateau Villegly, een dure bewaarwijn van de Minervois druif. En we schaften 3 liter rose aan die we beiden erg lekker vonden. Leuk om zo je Frans te testen!
Na de lunch hadden we ons voorgenomen om een route te gaan rijden hier in de buurt.
Caunes Minervois was de eerste stop want daar bevindt zich een twee-verdiepingen klooster. Vroeger lag het op een pelgrimsroute maar nu niet meer. De bijbehorende kerk vonden wij een rotzooitje maar wel erg oud. De oudste delen stamden uit de 9e eeuw. Op pad maar weer, we zijn al een keer of drie verkeerd gereden en we dreigen nu ook weer fout te gaan: een ongelofelijk slechte weg met voor ons twee campers. Die konden al hun glazen en breekbaar spul ook vervangen. Maar waar we uitkwamen was wel weer de moeite waard. In dit gebied zie je veel rood marmeren beelden en die groeve vonden we. We hebben er een leuke wandeling gemaakt en op de rand van de Gorge du Cros het uitzicht staan bewonderen. Via dezelfde weg hobbelden we ook weer naar beneden naar Caunes Minervois en dan ben je ook zo weer op de camping voor een kopje thee bij de tent.

Vrijdag, 26 september ‘14
We hebben al een tijdje geleden het plan opgevat om Lourdes te gaan bezoeken. Van Villegly naar Lourdes is zo’n kleine 300 kilometer: dat moet dus kunnen. De extra uitdaging ligt in het feit dat we weigeren de Péage te pakken.
Hoe het verder liep? Van de camping Le Moulin de Ste Anne ging het richting Carcassonne. We reden er gelukkig omheen. Daarna Was het borden volgen naar Toulouse. Blauwe borden met Toulouse erop betekent Péage, groene borden met Toulouse erop betekent het goedkope alternatief. In Toulouse slechts een keer fout afgeslagen en Mia herstelde dat snel. Dan richting Muret en St Gaudens. Vanaf hier moet je naar Tarbes, maar dat vond Mia niet goed en liet ons heuvel op en dalletje in naar Bagnères de Bigorre rijden. Op een onoverzichtelijk kruispunt zijn we gestopt om eens uit te zoeken waar we in Maria’s naam zaten. We vonden het niet (te grote schaal) maar een passerende Franse dame wist ons op weg te helpen. Het kwam allemaal goed en Lourdes verscheen weer op de borden. We zaten vlak bij de camping toen we een bordje zagen staan met Camping de Sarsan er op en die moesten we hebben. Richtingaanwijzer uit, gierende remmen achter ons, en wij de hoek om. Komen we toch op een kippenweggetje terecht met… jawel … een tegenligger. Onze tactiek is hard doorrijden dan wordt de opponent nerveus en gooit ‘m onmiddellijk in z’n achteruit. Ook nu werkte de grap weer en we bedankten uiterst vriendelijk!
We tuffen de camping op een gaan naar de receptie. Een joviale jonge zetbaas/campingbaas schreef ons in en begeleidde ons naar een mooi plekje. “Ochtendzon hier, ’s nachts wordt het koud en dan is dat lekker”. Helemaal mee eens. Een beetje prutsen om recht te komen maar dan staat het ook.
We zijn zes uur onderweg geweest en hebben 283 kilometer afgelegd. Onderweg fruit gekocht en verderop uitgebreid geluncht. Rond vier uur reden we de camping in Lourdes op.

Geplaatst door zwit.too 7:38 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (0)

Van Canal du Midi

...en het oude Carcassonne

overcast 22 °C
Bekijk Naar GAUDI ? op zwit.too's reiskaart.

Dinsdag, 23 september ‘14
Aan de Middellandse Zee kust of iets ten noorden van de Pyreneeën: dat scheelt (’s nachts) een paar graden kwamen we achter. Tot nu toe sliepen we onder alleen een dekbedovertrek, maar vannacht ging er toch even een fleecedekentje bij overheen. Het dekbed zelf hebben we nog niet nodig, maar we hebben wel besloten om vannacht niet meer ALLE ramen wagenwijd open te zetten. Dat zal ook wel schelen.
Nog gekker: we hebben bij het opstaan de elektrieke kachel nog even aan gezet! Wij Watjes!
Vanmorgen kennis gemaakt met de eigenaresse en tevens wat info bekomen, zo ook een wasmachinemuntje. Er moest weer eens gewassen worden en er staat hier zo’n profie supersnelle machine. Ruim voor de lunch hingen er twee waslijnen vol. De zon schijnt volop en de temperatuur is alweer lekker boven de 20 graden. Even het dorp in voor brood en melk. Het plaatsje Villegly stelt niet veel voor, maar heeft wel een kasteel met een mooie kasteeltuin. De laatste is vrij toegankelijk en daar hebben we dus maar even rondgekeken. Ook de plaatselijke wijnboer “Domaine de Villegly” werd met een bezoek vereerd.
Na de lunch even rustig aan en dan op naar het Canal du Midi. Dit is een gegraven verbinding tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee gebouwd in de 17e eeuw door Pierre-Paul Ricket.
We vonden een sluizencomplex van 4 kamers en dat is dan feest voor de Narrow Boats. Een mooi gezicht hoe volslagen leken zich een weg banen door zo’n sluizencomplex. Terug op de camping was de was kurkdroog en wij een beetje koud. Kortom: we hebben weer genoten.
Morgen gaan we naar Carcassonne. Daar zijn we 40 jaren geleden met onze twee kleine zoontjes ook geweest. Memory Lane! Lachen…..!

Woensdag, 24 september ‘14
Vannacht hebben we het dekbed wel over ons heen gehad. En dat was gewoon nodig: ’t is koud ’s nachts. WeerOnLine had het voorspeld: het wordt vandaag wat minder met het weer. Ook de Engelse buurman sprak over buien in de loop van de dag. Maar ja, die heeft een Ipad en dus bleef het droog!
Wij gingen na de koffie gewoon op pad. De zon schijnt maar het waait fanatiek en het is een kouwe wind. We tuften gewoon achter de borden “Carcassonne” aan en kwamen in de stad terecht. We meenden eerst maar eens een glimp op te moeten vangen van de ommuurde stad en dan eens te kijken waar we de auto kwijt konden. De glimp kwam en de vrije parkeerplek ook en wel vlakbij de Narbonnaise Gate en dat is toch wel de belangrijkste ingang. Het VVV kantoor zit hier ook en die verschafte ons een plattegrond. Het is een drukte van belang! Eerst maar eens een stukje wandelen tussen de dubbele stadsmuren. Heel imposant! We konden door de binnenmuur naar de Basilica of Saint-Nazaire (XI – XIV Eeuw). Een grote kerk met de wereld aan gebrandschilderde ramen. Er trad een close harmony groep op met gregoriaans getinte gezangen en dat klonk (ik zou bijna “super” zeggen!) heel erg mooi! Dan begint het struinen door de smalle straatjes. Het barst er van de restaurantjes. Ook souvenirwinkeltjes te over en bij een ervan moest/zou Pinocchio kunnen staan. Na de lunch toch nog maar eens een ander straatje in en BINGO! De mail met foto is al onderweg, Guus en Cilia.
Er moesten nog wat boodschappen gedaan worden en daartoe bezochten we een Inter Marché Hyper. Lekker dwalen tussen alle schappen met leuke en lekkere dingen.
Het stalletje onderweg waar we gisteren heel lekkere appels hebben gekocht was helaas niet aanwezig, jammer. Op naar de camping! Daar staat een bordje “Moulin Ste Anne” en die molen hebben we ook zien staan vanaf de weg. Rijen, rijen en rijden: nee hoor, niet meer te vinden. Maar kijken of we morgen tijd en zin hebben om te gaan wandelen naar die molen!

Geplaatst door zwit.too 11:44 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (1)

Naar Carcassonne

Vanaf Sint Vader Visser ...

sunny 28 °C
Bekijk Naar GAUDI ? op zwit.too's reiskaart.

Zondag, 21 september ‘14
Vanmorgen was het bewolkt of bedekt, hoe je het ook wilt noemen: geen zon dus. Binnen is het nog steeds 22 graden, niks mis mee. Samen met A+C hadden we besloten naar Roses te gaan. Dat ligt aan de noordelijke kant van de Baai van Roses en er is iedere zondag een grote markt. Om 10 uur zaten we in onze auto en tuften we naar Roses, een afstand van zo’n 20 kilometer. Met moeite de auto geparkeerd op redelijke afstand van de markt. Wat een feest: hoeden, petten en damescorsetten…maar hier was het hoeden en petten en Bh’s, polo’s, T-shirts, hoody’s. jurkjes, rokjes, riemen, sandalen, schoenen en sieraden en andere ongein.
De dames roken en snuffelden aan alles wat hun aandacht had, maar tot kopen kwam het (gelukkig) niet. Ze waren een weinig teleurgesteld want ze hadden groenten en fruit verwacht en dat werd er totaal niet aangeboden. We gingen op zoek naar een kopje koffie en dat lukte. Dat de “cappuccino” gewoon een kop zwarte koffie was met een kwak gesuikerde slagroom erop mocht de pret niet drukken. We liepen nog wat rond door allerlei straatjes vol met toeristen en belanden uiteindelijk voor een drankje en een hapje alweer op een terras. Wat een toeristische omgeving, hier loopt de hele grijze golf de boulevard plat. We hebben het weer gezien en gaan met de auto weer terug naar St Pere Pescador. Wij willen morgen verder en Christien en Arno blijven nog even en dus dronken we nog even een afscheidsdrankje. Spontaan werd er ook nog een boek van ons aangeschaft voor een vriendenprijs: dus ook wij zijn blij.

Maandag, 22 september ‘14
Allereerst even dit: de 67 jarige Nederlandse vrouw die in Sant Pere Pescador is verdronken is NIET Anneke! Verdomme nog aan toe, ze is 68 jaar! En ze kan heel goed zwemmen! Maar nu serieus: diegenen die ons hierover gemaild, gewhatsappt of anderszins benaderd hebben: duizend maal dank! Heel attent en we begrijpen hieruit dat jullie ons in het hart hebben gesloten. (Vreselijk, zegt Anneke!)
Bij ons liep het geplande vertrek zoals het moest, maar bij Arno en Christien (die zouden nog wat langer blijven) liep het anders. We zien dat er ook ingepakt wordt. Hoe dat kwam? Arno had nog even wat rondgekeken op weersites en gezien dat er Atlantische rommel over de Spaanse Peninsula heentrok en dat aan de andere kant (de noordkant) van de Pyreneeën het er een stuk gezelliger uitzag. Dus ook zij besloten te verkassen, maar naar een andere hoek van la douce France.
Om 5 over 10 reden we de camping af en zoals vaker hebben we moeite om de juiste weg te vinden, ook nu was dat het geval. Dus St Pere werd drie keer in de rondte gereden waarbij ik 1 x een verkeershobbel miste wat tot enig glasbreuk leidde, zoals later bleek. Maar goed, eenmaal onderweg liep het als een treintje. Het eerste stuk, Spanje uit, via La Jonquera, kenden we al. Daarna reden we een iets andere weg richting Perpignan. Daarna kwam Narbonne op de borden en toen kwam Toulouse in beeld. Maar dat is veel verder op. We wilden naar een camping in de buurt van Carcassonne. Villegly-en-Minervois heet het plaatsje en de camping heet Sites & Paysages Le Moulin de Ste Anne. Er zijn zat plaatsen en het ziet er heel leuk en netjes uit. We planten de 11 meter neer op een keurig veldje, ombladerd met struiken. Het is gewoon 25 graden en derhalve redelijk zweterig om een caravan neer te zetten. Er staat ruim 200 kilometer op de teller en het rijden ging lekker. Hier in de buurt is een hoop te zien dus we zijn nog niet weg hier.

Geplaatst door zwit.too 11:22 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (4)

Volgende plek

op Camping RIu in St Pere Pescador

sunny 23 °C

Vrijdag, 19 september ‘14
Gisteravond zaten we te genieten van de rust die ons beloofd was. Maar dan begint ineens iets lawaai te maken. Een stationair draaiende motor, een landbouwvoertuig? Geen idee. Anneke trekt op onderzoek uit. Het blijkt een Engelse camper te zijn die een afzuigkap aan heeft staan die een hoop irritant geluid maakt. Hier zitten we niet op te wachten. Even later komt de Heer des Campers langs en ik spreek hem aan. Hij zegt dat zijn vrouw aan het koken is en dat het met 10 minuten wel voorbij is. Het wordt meer dan een kwartier en ik steek mijn hoofd om de hoek van onze caravan. Ik hoor een brul dat ik me moet vervoegen bij de in haar eer aangetaste dame (=viswijf). Ik deel mede dat ik me niet geroepen voel om me door haar te laten commanderen. Ik vraag dus waarom er nog steeds zo’n herrie is. Dat had ik niet moeten doen want…. Er volgde een stroom niet relevante argumenten op viswijventoer. Ik draai me om een loop terug. Even later gaat het geluid af en valt de camping in een diepe rust, heerlijk.
Anneke meldt vast dat we gaan verkassen anders erger je je toch maar aan dat stel. Is wel zo, maar betekent ook een hoop werk.
Vanmorgen dus aan het werk. De caravan klaarmaken voor een stukje rijden naar een andere plek. Het lukte allemaal zoals gepland. We zitten uit te hijgen onder de luifel en wat denk je? Arno en Christien! Die hadden het ook gehad op Camping Barcelona in Mataró en waren op tijd vertrokken. Ze wisten dat we in Sant Pere Pescador zaten. Vanmiddag een stukje gelopen naar het plaatsje, maar dat stelt helemaal niets voor. Op een terrasje hebben we een drankje genuttigd en een tapas-gerechtje (garnalen met knoflook gebakken in olijfolie) gegeten. Op de camping Riu hebben we vervolgens nog samen een drankje genuttigd. De temperatuur is beter te verdragen en er staat hier meer wind die lekker door de caravan waait.
Insecten: 2 x een mierenaanval gehad en deskundig gekild, slechts een enkeling durft zich nog te vertonen. Muggen: we dragen allebei een muggen afwerend bandje en we hebben het idee dat het werkt. Vliegen: daar word je simpel van. Ze kriebelen alleen en doen verder niets. Stomme beesten.
Met ons gaat het prima.

Zaterdag, 20 september ‘14
Het was vanmorgen een beetje bedekt toen we wakker werden. Mooi, tijd voor groot onderhoud van het lijf, een rustig ontbijt, koffie en daarna op pad. Dat pad liep vanaf de camping naar de Middellandse Zee en zou, volgens de receptie juf zo’n 35 minuten in beslag nemen. En dat verhaal klopte: na 30minuten stonden we op een heel rustig strand in de Badia de Roses in de Mar Mediterrani. Deze laatste kreten stammen uit het Catalaans en betekenen dat we ons bevinden in de Baai van Roses in de Middellandse Zee. Weet je dat ook weer.
Hier en daar een paar mensen en vrijwel niemand in zee. Wel zonnebaders en het liefst zo vet mogelijk. “3x per uur keren”.
Mijn Anna en ik (jawel, ook ik) hebben de woeste golven getrotseerd en zijn helemaal koppie onder geweest om vervolgens op een zandbank weer op adem te komen. Tsjonge, wat een avontuur.
We moesten nog wat inkopen doen en we hadden een bord “Carrefour” gezien. 8 minuten, stond erop. Afijn, we hebben het nooit gevonden en onze inkoopjes uiteindelijk in Sant Pere Pescador gedaan. Bij Arno en Christien hebben we ons weer te goed gedaan aan wat alcoholische versnaperingen. Het is inmiddels bijna acht uur en de avondmaaltijd staat te pruttelen. Mooie dag vandaag,

Geplaatst door zwit.too 10:56 Gearchiveerd in Spanje Reacties (1)

(Berichten 6 - 10 uit 96) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 .. »