Een Travellerspoint blog

Van Duitsland

...naar Thuisland

semi-overcast

Maandag, 30 juni ‘14
Vanmorgen vroeg werden we wakker van een enorme wolkbreuk! Mooi argument om ons nog maar een keer om te draaien. Maar het werd ook weer een keer droog dus eruit. Op het planbord stond een rondje supermarkt om nog het een en ander aan te vullen voor de komende dagen.
Na de lunch reden we naar Kiel. We zijn er nog nooit geweest en het ligt hier nog geen 30 km vandaan. Het is ondertussen mooi weer. Richting Altstadt leek me een voor de hand liggende keuze. Recht voor het Rathaus vonden we een parkeerplekje en zaten dus overal dichtbij. Aan de haven raakten we in gesprek met de eigenaar, zijn vrouw en dochter van de Aphrodite. Ze hebben de afgelopen week mee gedaan aan de Kieler Woche met de Parade of Sails. Verder wordt het schip van 13 mei tot 8 oktober verhuurd. 18 plaatsen en volledige verzorging. Zie hun website www.sail-aphrodite.com. Het lag langszij afgemeerd aan de Minerva en die heeft als thuishaven Scheveningen, apart hè? Tja, hoe gek het kan lopen. We kwamen een schoenenwinkel tegen “met hele leuke modelletjes voor hele leuke prijsjes”. En we kwamen naar buiten met “hele leuke schoentjes voor hele leuke prijsjes”. Zowel voor Anna als voor mij, we zijn helemaal blij.
Via de Kielse Bierbrauwerei hebben we de auto weer opgezocht en stoven we weer terug naar de camping. Het veld is weer bijna leeg: wij staan er en nog een andere, kleinere Beijerland.
Ik zet m’n auto naast de caravan en het mannetje, wat gisteren ook al stond te bevelen, gelaste ons de auto dwars voor de trekhaak te zetten. Kom nou, oliebol, er is geen fuck te doen. Als het druk wordt verzet ik ‘m met liefde, maar nu niet.
Uiteindelijk waren er maar 4 combinaties op de camping en iedereen zette ‘m maar neer zoals ze dachten dat goed was. Opa hebben we niet meer gehoord, hij had kennelijk in de gaten dat het een onzin vraag was.

Dinsdag, 1 juli 2014
Om 10 over 10 waren we vanmorgen de laatsten die vertrokken uit Nortorf in Schleswig. We hadden een kleine 300 kilometer voor ons liggen. Met de wetenschap dat het allemaal snelweg/autobahn is, is het geen probleem. Er is maar één storende factor en die heet Elbtunnel. Die zijn ze aan het renoveren en dat is een heel geklier hadden we al begrepen. We zijn een uurtje onderweg en we krijgen de eerste waarschuwing van MIA: op de A7 van Flensburg naar Hamburg staat voor de Elbe-tunnel een file van 12 kilometer! En die stond er dus ook. Gewoon aanschuiven, want met een aanhanger, c.q. caravan er achter, mag je niets anders dan tussen de vrachtwagens rijden. Maar ja, op een gegeven moment komt de middenbaan toch beter op gang en schiet je er per ongeluk wel tussen. Zo, dat schoot lekker op! Maar dat feest duurde niet zo lang of de zaak liep weer vast en dan sta je mooi voor Jan met de kleine achternaam in de middelste rij, waar je niet mag zijn! Maar het wordt nog gekker. ’n Hoop lawaai achter ons, zwaailichten erbij en het feest was compleet. Dan probeert iedereen naar rechts te gaan om een vrije doorgang te verlenen aan polizei of hulpverleners. Dus ga ik netjes naar rechts en ben bijna waar ik wezen moet, staat er ineens een grijs-blauwe bus met zwaailichten, sirene en het opschrift Polizei naast me! Het rechterraam gaat naar beneden en een rood politiehoofd begint te schreeuwen dat ik van die baan af moet. Ik gebaar dat ik wel wil, maar even niet kan. Even later krijg ik een beetje meer ruimte aan de rechterkant en ik zit waar ik moet zijn. (een hoop winst geboekt overigens!). Petmans rijdt door: er zit nog zo’n verrekte Wohnwagen in de middelste baan. Ik zeg tegen Anneke dat de boetes in Duitsland niet zo hoog zijn, dus als we gepakt worden: oke, zo gewonnen, zo geronnen. Eenmaal door de tunnel was er nog een beetje gemier, maar daarna ging het gas erop en na een stop voor de lunch reden we om half vier Alfsee Ferien- und Erholungspark in Rieste binnen. Rieste ligt tussen Bremen en Osnabruck. Tjonge, wat een onderneming! Van alles is er te doen en te beleven: hotel, restaurants, kinderspeelplaatsen, zwemmen in de Alfsee, waterskibanen, je roept het maar. Wij staan op een veld waar je aangekoppeld kunt blijven staan als je dat wilt. Vlak bij de toiletten en het sanitair. Afwassen hoef je niet meer: bij de receptie haal je gratis muntjes en in vijf minuten is je vaat schoon en droog: turbo-toestanden hier! En inmiddels giet het van de regen.

Woensdag, 2 juli ’14
We liggen op een knappe tijd te bed, zeggen ze in sommige delen van het land. Maar het slapen van ons beiden lukte niet zo goed. We hebben gisteravond besloten om vandaag, tegen onze gewoonten in, maar gelijk door te rijden naar huis. Om even over tienen reden we Rieste uit en waren rap op de autobahn. Het is afwisselend zonnig en zwaar bewolkt: vreemd weer. Wat valt er van te zeggen? Richting Osnabrück en dan richting Amsterdam, want dat staat er daar al op. De kilometers tikten gestaag onder de 6 wielen door, nergens files of andere obstakels. Bij Deventer staat Arnhem al aangegeven en daar op de A50 slaan we af richting Recreatiewoning.
De caravan aan de kant gemanoeuvreerd en uitladen en in de Kia stoppen. Dat vervolgens weer naar huis rijden, daar uitkieperen en dat een paar keer. Maar dan is de caravan ook ontdaan van alles wat a. niet gewassen is
b. niet gedragen is
c. wel gewassen is
Je begrijpt dat categorie a. oververtegenwoordigd is. Als het eind van de vakantie in zicht is wacht je met wassen totdat je thuis lekker je eigen machientje kunt gebruiken.
Om 15:00 uur moesten we even bij St & M + kinderen langs en iedereen was weer blij ons in goede gezondheid en aardig aangebrand na 8 weken terug te zien. Hartverwarmend!
Om 6 uur hadden we de pizza al achter de kiezen en de machine draait gestaag zijn rondjes.
We hebben voor morgen en nog een paar dagen een plekje gereserveerd bij Monique, je weet wel, onze allereerste camping met onze caravan. We zijn inmiddels 3 jaar en vele kilometers verder en we genieten nog steeds van het rondtrekken met zwit.too.
Noorwegen is een prachtig land. Spectaculaire natuur en heel duur. Wij hebben mazzel gehad met het weer: de 6 weken die we in Noorwegen waren is er vrijwel geen regen gevallen en dat is heel ongewoon. We hebben vrijwel exact 8 weken gereisd en 5.300 km gereden. De meeste km’s met de caravan erachter, maar ook honderden kilometers met alleen de auto.
We hebben genoten!

Geplaatst door zwit.too 11:15 Gearchiveerd in Nederland Reacties (3)

Van Danske ..

naar Tyskland

semi-overcast 19 °C

Zaterdag, 28 juni ‘14
Ook vannacht heeft het weer behoorlijk geregend, maar ons huis is waterdicht. Vanmorgen scheen de zon en konden we ons klaar maken (na de koffie!) voor het verkennen van de omgeving. Juelsminde stond ergens op mijn netvlies. We zijn er nooit geweest, maar de naam zij ons wat. Het blijkt een aardig vissersplaatsje te zijn met natuurlijk nu een grote jachthaven eraan vast. De ambulante groenteman wist ons aardappelen, aardbeien en een bos wortelen te verkopen: alles kakelvers. We kregen er erwten bij, ongepeld en heerlijk zoet. In zo’n vissersplaatsje vind je natuurlijk ook een visboer. Oei, wat lekker, die hebben we in Noorwegen op deze schaal nooit gezien.
Dat werden twee tongen, een bakje met twee haringen ingelegd in dill en een bakje met saus wat er “beslist bij moest, alle Denen deden dat ook”. ’t Kost een paar øre, maar daarover moet je niet zøre.
Terug naar de camping, nou ja, dat stukje mooie aarde waar onze caravan staat, om de lunch te verorberen met vers brood en aardbeien. Na de lunch en een uiltje togen we op pad naar Vejle. Het is mooi weer, maar toch in lange broek en lange mouwen. We waren er om een uur of drie en hadden al snel het voetgangersgebied gevonden. Op z’n Engels: we visited Vejle on a saterday and it was closed. Na drieën zo dood als een pier.
Op een van de spaarzame terrasjes in een binnenhof hebben we een ijskoffie genuttigd. We besloten terug te gaan naar Daugård en de caravan. De tongen moesten op de COBB en dat vergt wat tijd. Man, wat hebben we zitten smikkelen. Jammer dat er steeds donkere wolken voor de zon schoven.
Morgen gaan we verder. Een adresje in Schleswig wat we van Klaas en Addie gekregen hebben: een leuke, rustige camping met een geweldig restaurant erbij waar je heerlijk kunt eten voor niet te veel.
Het probleem is dat we de camping in de boeken niet kunnen vinden. Uiteindelijk via Mia en de postcode hebben we wat gevonden, maar of dat de juiste plek is…. Ik weet het niet.

Zondag, 29 juni ‘14
In Daugård was het vanmorgen mooi weer. Koffie drinken buiten. Daarna even afrekenen. We hebben er twee nachten gestaan. Op de toonbank staat een pinautomaat met z’n toetsjes onzichtbaar. Ik pak m’n bankpasje maar de bazin zegt dat ze alleen contante transacties doet. Ik voeg haar toe dat ik dit graag van te voren had geweten en stelde dat ik niet genoeg DKR’s had. Geen punt, met Euro’s betalen kon ook.
Deze camping is gewoon gedoemd om failliet te gaan. De staat van onderhoud van de gebouwen is bar en boos. Schoonmaken is al een tijd geleden en het stinkt overal. En dat is heel jammer want het terrein van de camping is wondermooi, mooie veldjes, mooie natuurlijke afscheidingen, veel vogelgekwetter, kortom een perfecte ambiance voor een rustige vakantie. Maar dan moet je wel wat aan schoonmaken en onderhoud doen anders is het snel gebeurd.
Om half elf of daar omtrent reden we de camping af. Even richting Vejle en daarna de snelweg zuid richting Flensborg (Flensburg voor Duitsers). Het liep als gevlogen. Op de noordgaande baan is het één grote rij van campers en, heel eigenaardig, caravans. We hadden zo maar de Duits/Deense grens te pakken en daar merk je ook al niets meer van. Bij afrit 10 moesten we eraf en daarna werd het surprise, surprise, kijken waar we uit zouden komen. Nou, heel simpel, voor de deur van Hotel Ritßebüttel in Nortorf. De camping ligt er naast en is gewoon een rechthoekige lap gras met stroompalen. We komen als eerste aan op het maagdelijke veld. Zetten de Zwit.too met z’n gatje in de bosjes en de auto ernaast. We spreken een meneer die er alles van wist en die zei dat ’t vandaag helemaal vol zou lopen. Reserveren mensen zo’n camping dan? Ja dus. En het stond dus hardsikkevol om een uur of negen, hoe is het mogelijk.
We hadden ons voorgenomen om maar eens uitgebreid te gaan eten en dat hebben we ook maar gedaan. Geen verrassingen, maar gewoon gut bürgerliche Küche! Ondertussen werden de voetbaluitslagen door het serveerstertje aan ons doorgegeven. Nederland-Mexico: 2-1.
We zijn zo’n 210 kilometer dichter bij huis.

Geplaatst door zwit.too 8:25 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (0)

Noord Denemarken

naar de slechtste camping ooit!

sunny 20 °C
Bekijk Op naar Norge op zwit.too's reiskaart.

Donderdag, 26 juni ’14
Ja ja, al voor half acht stonden wij vanmorgen naast onze bedjes om Jeanne en Evert uit te zwaaien. Maar de eerlijkheid gebiedt ons erbij te vertellen dat we na hun vertrek er ook weer als een speer in lagen. Kacheltje aan want de nachtelijke kou moet eruit voordat wij opstaan.
Anneke wilde nog even een was draaien en de machine was vrij. Het wassen ging goed, maar de droger had kuren. Oplossing: waslijnen monteren. Harde wind en zon deden de rest: drogen.
Na de lunch op naar de Noordelijkste punt van Denemarken: Skagen.
De route loopt van Sindal naar Frederikshavn en daar op de 40 naar Skagen. Alles bij elkaar is het toch zo’n kleine 60 km. En het gaat hier in DK niet zo snel. In Skagen geparkeerd en lopend verder. Langs een paar bunkers van Dhr A. H. waar een kreet “Zimmer Frei” op stond naar de vloedlijn.
En da’s een knap eind sjouwen door mul zand of gemene schelpen. Daarbij ook nog een harde Noordelijke wind en het plaatje is compleet. ’t Is net zo iets als de Preikestole: je moet er geweest zijn! Via een andere route terug en dat leverde wat verrassende weggetjes op, maar we kwamen waar we wezen wilden, n.l. bij Sindal. De auto afgetankt (veel goedkoper dan in Noorwegen) en wat boodschappen gedaan (idem). Om half zes zaten we hijgend aan een witte wijn en een koele bier.

Vrijdag, 27 juni ‘14
We gaan vandaag weer een stukje rijden. De weersverwachting nijgt naar regen en we willen ook gewoon verder. Na lang puzzelen besloten we naar Daugård te gaan. Een camping niet te ver van de doorgaande wegen af en dichtbij Vejle, vlak bij het Vejle Fjord. 244 kilometer is ook prima te doen.
Om kwart over tien reden we Camping Sindal af en een eerste druppeltje viel al. Eerst een stuk terug richting Hirsthals en daar de snelweg zuidwaarts pakken. En dan merk je het verschil weer met Noorwegen, haalde je daar soms met moeite een gemiddelde van 50 km/u, hier zaten we zo op 70 km/u gemiddeld. We deden het rustig aan. Een koffiestop en een lunchstop onderweg en nog reden we om 14:00 uur de Vejle Fjord camping op. Onderweg hebben we flink wat buien te verduren gekregen, maar toen we er waren druppelde het nog slechts (gestaag!). Lopend de camping verkend en zoeken naar een lekker plekje. Toen we dat eenmaal hadden gevonden werd er weer een sluis opengetrokken en klaterde de regen over ons hutje. Veel vaste bewoners en geen doortrekkers zoals wij. Het is een prachtig terrein, maar moeilijk om een recht stukje te vinden. Verder is het sanitair- en de wasgelegenheid vreselijk verouderd en dan ook nog slecht onderhouden. Blauwe toiletbrillen bij de heren en rode bij de dames stamt geloof ik nog uit 1970. De receptie annex woonhuis zijn recent aangepakt en zien er fris en fruitig uit. Tijdens de afwas zei ik: we gaan morgen verder want dit is 3x niets. Anneke riposteerde dat we toch morgen de hele dag weg zouden zijn en dus gewoon op zondag verder gaan naar Duitsland. Ik stemde daarmee in natuurlijk. (Douchen doen we wel weer in Duitsland!)

Geplaatst door zwit.too 8:12 Gearchiveerd in Denemarken Reacties (0)

Noorwegen uit...

Denemarken in

sunny 21 °C
Bekijk Op naar Norge op zwit.too's reiskaart.

Dinsdag, 24 juni ‘14
Vanmorgen een paar boodschappen gedaan, want we wilden naar het Lindesnes Fyr: de zuidelijkste vuurtoren van Noorwegen. We hadden wat plaatjes gezien van een gezellige ambiance in een rotsachtige omgeving. ’t Was ook niet zover, een kilometer of 40. Om een uur of elf spanden we de koets aan die voorzien was van voldoende eten en drinken. De E39 op richting Flekkefjord. Het was een fluitje van een cent. Hoe het zo kwam kunnen we slechts naar gissen, maar na ongeveer 50 kilometer op de teller en nooit meer een aanwijzing richting Lindesnes, begonnen we toch een weinig te twijfelen. Inmiddels waren we verzeild geraakt in een enorme hoosbui. Na ampele bestudering van de kaart bleek dat we zo’n 35 km’s geleden een verkeerde afslag hadden genomen! Stelletje dombo’s. Terug dus en we namen gelijk de zon mee, ook al weer opgelost. De rit van de E39 naar de vuurtoren is erg leuk: het slingert zich om allerlei baaitjes heen met mooie vergezichten.
Voor de vuurtoren staat een infocentrum met kassa, maar waar die voor diende bleef onduidelijk. Iedereen liep er gewoon langs. En wij vinden nog steeds: een goed voorbeeld doet goed volgen.
Leuk wat over de glad gesleten rotsen gesjouwd, de vuurtoren van alle kanten bekeken en gefotografeerd. In een aanpalende horecagelegenheid waren wanden vol met foto’s van vuurtorens te bekijken. Wij vinden dat mooi en tot onze niet geringe vreugde waren er velen die we in natura hebben gezien.
De terugtocht verliep zonder problemen zoals te verwachten was. Anneke heeft de koude Mandalelva getrotseerd en zowel enige slagen borst- als rugcrawl gepleegd. Op de camping heerst een drukte van belang: het is heel duidelijk dat het hoogseizoen is begonnen (incl. bijpassende prijzen).
Ons laatste nachtje Noorwegen, morgen zijn we in Denemarken.

Woensdag, 25 juni ‘14
Prachtig weer en een ongekende drukte op de camping. En ook al heel vroeg! Er zijn mensen die de ferry naar DK om 08:00 uur moeten hebben, om 09:00 uur schijnt er weer een te gaan. Dan blijft het rustig op de camping, zo ook bij ons. We willen na de lunch gaan rijden. De planning is dat je een uur van tevoren moet inchecken. Dus uiterlijk om 15:30 uur in Kristiansand zijn voor de boot van 16:30.
Een gigantische parkeerplaats die langzaam volloopt met: vrachtwagens, campers, car-auto’s en personenauto’s. Iedere categorie heeft zijn eigen parkeerbanen. Wij kwamen naast een leuk stel uit Zeeland te staan en dat mondde uit in campingstoeltjes voor de dames en rond dreutelende mannen op de parkeerplaats.
De Color Line komt er aan: dat is een imposant schip zeg! In tijd van een half uur is ie uitgeladen en in tijd van een half uur hebben ze ‘m weer geladen en klaar voor vertrek. Wat een logistiek!
Klokje 16:30 uur vaart ie weer, onvoorstelbaar!
We hadden geboekt incl. maaltijd aan boord. En daar hebben we geen spijt van gehad. Je hebt gegarandeerd een zitplaats en er stond een buffet klaar waar je tussen verdwaalde: mega.
En dan ben je ook zo 3 uur een 15 minuten verder en vaar je dus de haven van Hirsthals DK binnen.
30 minuten later reden de Sindal Camping te Sindal op, alwaar we hartelijk werden begroet door Jeanne en Evert die een mooi plekje naast hun caravan hadden gereserveerd. Het was gezellig, zij beginnen morgen aan hun Noorwegen avontuur en wij besluiten hier ons Noorwegen avontuur.

Geplaatst door zwit.too 1:45 Gearchiveerd in Denemarken Reacties (1)

Mandal Camping Sandnes

...het laatste stukje Noorwegen

sunny 22 °C
Bekijk Op naar Norge op zwit.too's reiskaart.

Maandag, 23 juni ‘14
De langste dag, de kortste nacht, Nederland-Chili, veel zon en soms een koude wind.
Vanmorgen wat rond de caravan gerommeld. Anneke heeft wat zaken gewassen en drogen gaat “aan de wind”. Vanmiddag zijn we naar Kristiansand geweest. Het ligt hier zo’n 40 kilometer vandaan. We wilden twee dingen zien: de door Cristian IV van Denemarken-Noorwegen gestichte stad. Die is volgens rechte lijnen en hoeken opgezet. Heel strak. Het heet dan ook Kvadraturen.
Het tweede wat we even wilden bekijken: hoe komen we bij de afvaartplaats van de ferry naar Hirsthals? Want, vrienden, lezers en lezeressen, we steken woensdag a.s. over naar Denemarken. Daar, en in Duitsland willen we nog wat dingen zien en doen en dan door naar Nederland.
Over voetballen: de eerste helft hebben we gezellig met een mannetje of vijftien bekeken in het afwas- en kookgebeuren. De tweede helft gebeurde er dus eens wat en werd het 2-0. Maar daar waren we niet bij.
De familie Sandnes mocht, kon en wilde geen midzomervuur ontsteken vanwege het feit dat het gortdroog is en het risico van brand daardoor veel te groot. Als compensatie boden ze aan de hele camping koffie met koeken aan. Er waren tafels en banken klaargezet en om acht uur was het een drukte van belang. Toevallig kwamen we met drie echtparen aan dezelfde tafel te zitten. Laten we ook nog alle drie caravans hebben! Lekker zitten babbelen over reizen en trekken met een sleurvilla.
Mr Sandnes bleef koffie bijschenken en Mrs Sandnes sjouwde rond met koeken. Heel geslaagd.

Dinsdag, 24 juni ‘14
Vanmorgen een paar boodschappen gedaan, want we wilden naar het Lindesnes Fyr: de zuidelijkste vuurtoren van Noorwegen. We hadden wat plaatjes gezien van een gezellige ambiance in een rotsachtige omgeving. ’t Was ook niet zover, een kilometer of 40. Om een uur of elf spanden we de koets aan die voorzien was van voldoende eten en drinken. De E39 op richting Flekkefjord. Het was een fluitje van een cent. Hoe het zo kwam kunnen we slechts naar gissen, maar na ongeveer 50 kilometer op de teller en nooit meer een aanwijzing richting Lindesnes, begonnen we toch een weinig te twijfelen. Inmiddels waren we verzeild geraakt in een enorme hoosbui. Na ampele bestudering van de kaart bleek dat we zo’n 35 km’s geleden een verkeerde afslag hadden genomen! Stelletje dombo’s. Terug dus en we namen gelijk de zon mee, ook al weer opgelost. De rit van de E39 naar de vuurtoren is erg leuk: het slingert zich om allerlei baaitjes heen met mooie vergezichten.
Voor de vuurtoren staat een infocentrum met kassa, maar waar die voor diende bleef onduidelijk. Iedereen liep er gewoon langs. En wij vinden nog steeds: een goed voorbeeld doet goed volgen.
Leuk wat over de glad gesleten rotsen gesjouwd, de vuurtoren van alle kanten bekeken en gefotografeerd. In een aanpalende horecagelegenheid waren wanden vol met foto’s van vuurtorens bekeken. Wij vinden dat mooi en tot onze niet geringe vreugde waren er velen die we in natura hebben gezien.
De terugtocht verliep zonder problemen zoals te verwachten was. Anneke heeft de koude Mandalelva getrotseerd en enige slagen borst- als rugcrawl gepleegd. Op de camping heerst een drukte van belang: het is heel duidelijk dat het hoogseizoen is begonnen (incl. bijpassende prijzen).
Ons laatste nachtje Noorwegen, morgen zijn we in Denemarken.

Geplaatst door zwit.too 13:08 Gearchiveerd in Noorwegen Reacties (0)

(Berichten 21 - 25 uit 96) « Pagina 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10 .. »