Een Travellerspoint blog

Naar St Pere Pescador

vanaf Mataro

sunny 28 °C

Woensdag. 17 september ‘14
Vanmorgen eerst maar eens de schade opgenomen. Alles was nat, ook wat onder de luifel stond. Het heeft zo hard geregend dat zelfs de vaat, die in een afwasbak staat, volledig vol was. Wat ook minder was? Alle schoenen die ook onder de luifel stonden waren ook doorweekt: leer of kunststof, maakt niet uit: nat. Dan breekt de zon door en alles wordt uitgestald om te kunnen drogen. Het vloerkleed werd even verwijderd, een beetje uitgeklopt en weer terug gelegd: minder troep naar binnen.
De miertjes hebben we aardig effectief bestreden. Een enkele komt soms nog voorbij, maar niet die hele legers van in het begin.
Na de lunch hebben we ons even vermaakt in het zwembad. Daarna zijn we op visite gegaan bij Arno en Christien. Arno had een lekker biertje geregeld en daar maak je mij blij mee.
Morgen gaan we verder. We willen Barcelona niet weer in. Het plan is een stukje noordelijker te gaan in de buurt van Rosas. Een camping aan de zee, heel rustig, met zwembad en uiterst schoon sanitair.
Dat alles volgens de beoordelingen van eerdere bezoekers. We zullen het meemaken.

Donderdag, 18 september ‘14
Afscheid van de Duitse buren, van de Belgische buren (Jeanine en Marcel) en afscheid van Christien en Arno. En dus niet van die met die blauwe bus! Hoe bestaat het.
De GPS stond ingesteld op Sant Pere Piscador en dat ligt een stukje noordelijker bijna aan de Middellandse Zee. Er Zijn zo’n 128 kilometer te verslinden en dan hoef je dus ’s morgens geen haast te maken. Om half elf reden we de camping af. Na een minuut of vijf kregen we een melding over een opstopping op onze route en er werd gelijk een alternatief geboden: doen dus. Leuk hoor, dwars door Mataró! We hebben dan ook geen opstopping gehad. Wel een andere verrassing. Ze zijn een nieuwe snelweg aan het bouwen langs de kust en die kruis je dan ook geregeld als je je GPS hebt ingesteld op het vermijden van tolwegen. Maar dan ineens is het raak er rij je zonder dat je er erg in hebt de fuik van de tolpoortjes in. Draaien kon niet meer, de klos dus. Kaartje trekken en maar zien hoe het verder loopt. Twee afritten verder moesten we er al weer af! En weer moeten we door een tolpoortje. Ik stop een beetje moeilijk m’n ticket in de gleuf en blijf op het schermpje kijken wat ik moet doen. “Rijden” zegt Anneke, de slagboom stond al open.
We denken te weten wat er aan de hand is. Regelmatig kwamen we de tekst “Tram Gratuit” tegen.
We vermoeden nu dat ze de nieuwe tolroute aan het testen zijn, inclusief kaartjes trekken etc. maae dat je op het eind dus niet hoeft te betalen. Wie het weet krijgt een koekje.
Na zo’n 130 kilometer staan we bij de geselecteerde camping aan het strand. Annele zet de hoeven in het zand en spreekt de magische woorden: “Hier ga ik niet staan!”. Aan mij de eer om de elf meter achterste voren te zetten en weg te wezen. Terug langs dezelfde weg vonden we camping Riu: veel grotere plaatsen, veel rustiger. Helemaal goed. We staan lekker in de schaduw als het moet en in de zon als we willen.

Geplaatst door zwit.too 11:08 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

Van rustig aan

tot bere-druk in Barcelona

sunny 29 °C

Maandag, 15 september ’14
Het heeft vannacht nog even lekker gewaaid en geregend. Wel even buiten geweest maar niets aan de hand. Vanmorgen opstaan met zon en blauwe luchten. Anneke heeft de was in de machine gedaan en nat opgehangen rond de caravan. Ik had de gebruikelijke klussen om de caravan.
We zijn nog aan het bijkomen van onze ervaringen van gisteren. ’s Middags hebben we weer even lekker gezwommen en voor we er erg in hadden konden we even met Bart en Yuri skypen.
Onze plannen voor morgen? We hebben Open Top bus tickets gekocht bij de receptie en de bus naar ’t centrum om 11:15 uur geboekt. Het belangrijkste op ons wensenlijstje is Park Güell, ook door Gaudí ontworpen samen met zijn opdrachtgever Sr Güell. De bedoeling was een stadspark met bebouwing te creëren. Ommuurd en voorzien van al het goede. Dat verliep niet goed en een nazaat van Sr Güell schonk het park aan de stad Barcelona. We zijn heel benieuwd.
Overigens hebben we een miertjesinvasie aan boord: heel irritant. Nu vinden de miertjes ons heel irritant, want we spuiten ze met bossen dood!

Dinsdag, 16 september ‘14
Gisteren kwam er een blauw busje voor ons staan. Er was niet aan te zien dat het fungeerde als een campertje. Man en vrouw rolden er uit en zeiden allervriendelijkst….niets. Daar zijn we een beetje allergisch voor. Je zit op twee meter afstand van elkaar gezellig met de ruggen naar elkaar toe!
Naar vandaag dan maar. Het was weer schitterend weer en we hadden zitplaatsen in de bus naar Barcelona. Op de Plaça Catalunya uitstappen en naar de opstapplaats voor de bussen van de blauwe lijn. Oef… dat waren er meer van plan, dus aanschuiven in de rij. Het was inmiddels kwart voor een. Maar ook aan dit wachten kwam een einde en we zaten prinsheerlijk boven in de bus met oordopjes is voor de Nederlandse gids. Het eerste stuk kenden we al, dat hadden we al gelopen naar de Sagrada Familia. Maar nu maakte de bus er een rondje omheen en kon je vanuit een hoger standpunt dit bouwwerk aanschouwen. Het blijft een meesterlijk stuk architectuur. De bus reed verder naar Park Güell. Daar hopsten een heleboel mensen eruit die kennelijk hetzelfde plan hadden als wij. Een stevige klim van een minuut of tien later bracht ons bij de ticket office. Een charmant meisje van BCL Tourist Information vertelde ons dat we pas over twee uur (en het was al half twee!) naar binnen konden. Dat vonden we een beetje te gek en kwam logistiek ook helemaal niet goed uit. We hebben wat gewandeld door de tuinen die gratis voor publiek geopend zijn en ook dat is al interessant. Ook werd het huis bezocht waar Gaudí heeft gewoond. We zijn al aardig versleten, maar we moeten nog wel even. We zoeken de bus weer op. Wat denk je? Een onafzienbare rij in de blakende zon! We besloten tegen de busrichting in naar de vorige halte te lopen. En dat werkte. Aldus kwamen we weer langs de ingang van Park Güell. Magistraal!
De bus sukkelde verder langs mooie dingen en dingen die we absoluut niet hoefden te zien. Bijvoorbeeld Camp Nou (schrijf je dat zo?).
Om even voor vijven waren we weer bij het beginpunt. Nog even de Rambla opgelopen om de sfeer te proeven. Gigantisch druk en geen stoeltje vrij voor een drankje. Dan maar terug naar Café Zurich aan het plein. Arno en Christien hadden hetzelfde plan en kwamen even later aanlopen. Om kwart voor zeven waren we weer op de camping.
Er lopen nog een paar verdwaalde miertjes rond en die gaan we ook te lijf.
’s Nachts begint het te regenen: niet te filmen. Alles dicht wat dicht moet en laat maar komen.
Alles wat onder de luifel stond was uiteindelijk ook kleddernat. We zien morgen wel verder.

Geplaatst door zwit.too 2:52 Gearchiveerd in Spanje Reacties (1)

Antonio Gaudi i Cornet

Camping Barcelona in Mataro

sunny 30 °C

Zaterdag, 13 september ‘14
Om acht uur vanmorgen stonden we al bij de receptie.
We hadden begrepen dat als je de bus (gratis) wilt hebben naar Barcelona, dat je dan vroeg moet reserveren. Dat lukte, we hebben plaats 15 en 16 en er gaan zo’n 50 man mee. Opgelost.
Daarna hebben we ons pas aangekleed en ontbeten: we hebben geen haast. Na de koffie een rondje camping gelopen, praatje hier, praatje daar, zo hoor en leer je nog eens wat.
In het winkeltje wat spul gekocht tegen insectenbeten en tegen insecten in het algemeen. Eenmaal weer terug aan boord bleek dat de insectenverjager het goed doet. Na de lunch een tukje en daarna een duikje in het zwembad, ja ja, dat kan hier allemaal.
We wilden Mataró wel bekijken en ook daar hebben ze een busje voor: in 10 minuten sta je in het centrum. We waren er om vier uur en alles was zo uitgestorven als een dood insect. Dat werd dus een terrasje en een wandeling door het centrum, waar het allengs drukker werd. Om vijf uur was het zover: ik moest nieuwe slippers hebben voor op de camping. Iets waar je zo inschuift en die je zo uitschopt. Gelukt! Ja, dan moet Anneke ook wat nieuws en die slaagde zomaar voor een nieuw jurkje.
Om vijf voor zeven kwam de bus ons weer ophalen: wat een service! Het is nog steeds heel warm, zo tegen de 30 graden: we worden er moe van!

Zondag, 14 september ‘14
Vandaag moet het gebeuren: we gaan naar Barcelona. En meer specifiek naar de Sagrada Famila.
We hadden via de receptie van de camping Barcelona in Mataró ook entreekaarten voor de Sagrada en dat scheelt een paar hoeven.
Hoe het allemaal zo ging.
Om kwart over negen stapten we de bus van de camping in en ploften op onze gereserveerde zitplaatsen. Na een kleine drie kwartier werden we afgezet op het Plaça de Catalunya. We waren inmiddels in contact gekomen met Arno en Christien uit Etten Leur. Via de Pg. De Gracia zagen we onderweg ook bekende ontwerpen van Gaudi: o.a. het Casa Batiló.
Met z’n vieren spoorzoekerden we door Barcelona op zoek naar de Sagrada. We vonden het! Dan al word je overdonderd door de grootsheid en de grootheid van het bouwwerk van Antoni Gaudí i Cornet. Er voor hebben we even een gloeiend hete kop koffie gepakt en de helft weg geknikkerd. Want we moesten tussen kwart over elf en half twaalf bij de speciale ingang zijn voor de mensen die entreekaarten hebben. Dat kost wat meer, maar als je ziet wat er voor de ingang staat te wachten: daar word je niet vrolijk van.
En dan, en dan, kun je naar binnen. Aan onze kant ga je dan door twee bronzen deuren met bladmotieven en daar tussendoor zie je lieveheersbeestjes, slakjes, spinnetjes etc. Heel gedetailleerd en heel mooi. Na de volgende paar stappen sta je in het heiligdom! Vanaf nu alleen maar superlatieven. Het is overweldigend, de pilaren, de vertakkingen aan de bovenkant, de kleuren van het glas in lood en de speciale kleuren die in het gigantische interieur zichtbaar zijn. De beelden, de deuren aan de andere kant, de vloermozaïeken, het paneel (wat ook deuren moeten worden) met de tekst “geef ons heden ons dagelijks brood”, maar dan in tientallen talen. De helft van de aanwezigen heeft speetogen en de nadere helft heeft z’n mond op half zeven: zo mooi. Onder het altaar bevindt zich een grote kapel en daar was een dienst/mis aan de gang: stampvol! Hier ziet het er allemaal wat classicistischer uit. Ook het graf van Gaudi bevindt zich hier. Via een buitenommetje kun je het museum bezoeken en de werkplaatsen waar allerlei dingen op schaal zijn gemaakt. Je kijkt je ogen uit, hoe heeft iemand dat soort constructies toen kunnen bedenken. Parabolen en kettingbogen zijn twee sleutelwoorden in de architectuur van Gaudi en die vind je dan ook veel terug in zijn ontwerpen. Mooi, mooi, mooi.
Tijd om wat te eten. Een paar blokken verder steken we neer op een terrasje om voor een paar euro een hapje te eten en een slokje te nemen. Casa Calvet lag nog op onze weg terug naar het Plaça Catalunya, ook een ontwerp van Gaudi.
Je merkt het, ik sta niet gauw met een mond vol tanden, maar nu toch even wel!
De bus bracht ons weer keurig terug naar de camping waar we besloten met z’n vieren een paella-schotel en een flesje wijn te bestellen. Het was gezellig en dodelijk vermoeiend.

Geplaatst door zwit.too 3:09 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

Van Dali ...

...naar Gaudi

sunny 29 °C
Bekijk Naar GAUDI ? op zwit.too's reiskaart.

Donderdag, 11 september’14
Tot mijn schande moet ik melden dat ik dit schrijf op 12 september. Een dag te laat dus.
Hoe het zo kwam? We wilden het dorpje Capmany, waar de camping in ligt, wel eens nader bestuderen. Nou, dat was wel grappig. We vonden er een winkeltje, waarvan we eerst dachten dat het een café was (door de stoeltjes en tafeltjes buiten). We vonden ook een wijnboer die druk bezig was zijn druiven te persen en het residu te verwijderen. In het winkeltje vonden we zijn wijn terug en we schaften een 2-liter kannetje aan. Het bleek later een uitstekend wijntje te zijn voor een meer dan redelijke prijs! Ook de Huizense buren vonden ‘m erg lekker.
Maar wij wilden inkopen doen en de buren wisten een Lidl in Figueres die alles te koop had om je maag te vullen. Het adres werd in de GPS gezet en daar gingen we. Aangekomen bij Lidl vonden we het wel erg rustig! Te rustig dus en ik begreep ineens wat er aan de hand was. Catalunya viert zijn 300 jarig bestaan, ergo: nationale feestdag, alles dicht. Hebben wij weer.

Vrijdag, 12 september ‘14
We wilden verder. Gisteren bij de campingbaas afgerekend voor 4 nachten en we missen de rust van deze camping nu al. Bij het winkeltje extra rode en witte wijn ingeslagen en brood gekocht.
Mataró heet de plaats waar we naar toe willen. 120.000 inwoners en zo’n 30 kilometer ten noorden van Barcelona.
De weg er naar toe is “long and winding” kun je wel zeggen. Alhoewel dat “lang” wel meevalt: slechts 140 kilometer. Maar kronkelen als de pest. Een tractor van een wijn boer voor je neus en je verliest zo maar een hoop tijd. De N-II werd voor een groot deel gevolgd (we rijden nog steeds tol-loos!) en later komen andere wegnummers in beeld als je richting kust gaat. Onderweg troffen we (het moest zo zijn) een grote Lidl met een idem parkeerterrein. Bingo! Inslaan en probleemloos weer de weg op kunnen komen om verder te rijden.
We vonden de camping aan de Middellandse zee. Voor ACSI-leden hebben ze aparte plaatsen: erg klein dus want de prijs is ook erg klein (nog geen € 18,- per nacht). We staan tussen een NL-stel en een B-stel: erg gezellig. Maar het USP van deze camping is het gratis vervoer naar het strand, naar de stad en…. naar het centrum van Barcelona, het Plaça de Catalunya. Ook het vervoer terug is gratis.
Ook kunnen we hier speciale tickets kopen voor de Sagrada Familia zodat je niet (of maar kort) in de rij hoef te staan. Dat gaan we morgen NIET doen, maar zondag wel. Morgen een beetje hier in de buurt rondlummelen en wennen aan de temperaturen van ongeveer 26 graden.

Geplaatst door zwit.too 12:21 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

Van Capmany

naar het Figueres van Dali

sunny 30 °C

Dinsdag, 9 september ‘14
Doordat gisteravond de temperatuur zakte van 31 graden naar 23 graden hebben we heerlijk geslapen. Bij het krieken van de zon (nou, iets later) zijn we er weer uit en hebben het plan om naar La Jonquera te gaan voor wat snelle inkopen. En druk dat het daar is, niet te geloven. Je ziet er ook nauwelijks Spaanse nummerplaten, alleen Franse. Wat doen die hier nou allemaal?
Het werd ons rap duidelijk: sterke drank kopen, karretjes vol! We hebben ook even rondgesnuffeld, maar wij zijn niet zo van die high fashion drankjes. Voor de lunch vers stokbrood en wat dingetjes voor het avondeten. Na een verkwikkend middagdutje gingen we weer op pad en alweer richting La Jonquera want we hadden wat designer outlet stores gespot. Geweldig mooie zaken, mooie koopgoot, maar geen interessante dingen die we beslist moesten hebben. Lekker terug naar de heerlijk rustige camping. De buren hebben ondertussen de was en de stoelen onder de luifel gezet, want het begon weer een beetje te spetteren. Hartelijk dank!
Het begon toch nog ietwat harder te regenen maar dat is alleen maar lekker. We hoefden er niet voor naar binnen. Overigens die olijfbomen van gisteren waar we onder staan blijken kurkeiken te zijn. De zwarte bast die je ziet is verbrand in 2012, maar de bomen hebben wel weer gewoon groene bladeren! Morgen naar Salvador Dalí. Let wel, hè, dat streepje op de i.

Woensdag, 10 september ‘14
Anneke porde me op tijd het bed uit want het schijnt bij Salvador Dalí al net zo druk te zijn als bij Anne Frank in Amsterdam. Dus zo kwam het dat wij om half tien al de auto in de aanpalende parkeergarage in Figueres hadden staan. Bij het kaartjes kopen voor het Teatre-Museu Dalí en voor de Dalí-Joies werd ons gevraagd of we even de legitimatie wilden laten zien of we wel 65+ waren: wat een compliment hè? Het is een indrukwekkend gebouw met bovenop allemaal witte eieren en tegen de gepleisterde muren zitten schildpadden/stronthopen geplakt. We kwamen er niet uit wat het waren.
Na binnenkomst sta je gelijk in een enorm atrium met een oude auto met op de motorkap een vrouwenbeeld. En om je heen zie je allemaal werken die je kent van foto’s/afbeeldingen. Van hier uit kun je naar allerlei kamers en zalen als je maar braaf de nummertjes volgt die je op de muren tegenkomt. Langzaam cirkel je dan omhoog tot je alle werken hebt gezien.
Dalí is een multi-talent, hij heeft geschilderd, getekend, geëtst, zeefdrukken gemaakt, gebeeldhouwd en nog veel meer uitspattingen op creatief gebied. Alles bij elkaar waren we wel onder de indruk, maar om nou te zeggen wat is dit allemaal geweldig: nee. Kijk maar eens op www.salvador-dali.org , dan horen we graag jouw mening.
De Dalí-Joies tentoonstelling bevat allerlei kunstvoorwerpen in uiteenlopende materialen. Veel goud, veel edelstenen, veel juwelen, draagbaar of niet. Heel mooi uitgestald in een vrijwel pikzwarte ruimte. Na ruim twee uur dwalen en kijken vonden we het mooi geweest en zochten we een terrasje in de schaduw in een zijstraatje. Koffie met wat lekkers, we konden er weer een tijdje tegenaan.
We hebben nog een stukje rondgewandeld rond het Museum in erg leuke straatjes.
Terug op de camping hebben we zitten borrelen met Netty en Theo uit Huizen, zeer ervaren kampeerders. Het was gezellig en het is nog steeds heel warm. Nu binnen 28 graden.

Geplaatst door zwit.too 11:18 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

(Berichten 11 - 15 uit 96) « Pagina 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10 .. »