Een Travellerspoint blog

Bure .... in de provincie Luxemburg (B)

Jargeau naar

rain 18 °C

Zondag, 5 oktober ‘14
We hebben de spullen nauwelijks aan kant of het begint te regenen. Dat betekent opgehokt zitten en wachten op betere tijden of naar bedje gaan. Voor het laatste was het te vroeg. Het water spoelde over de caravan en de bomen verloren hopen bladeren door de vrij krachtige wind.
Vanmorgen was het dus ook nog zo. Wat en hopeloos weer! Maar evengoed wisten we (toen nog een beetje droog) om 09:30 uur de poort van de camping uit te rijden, uitgezwaaid door de campingbaas.
De N2060 was vlak bij en ging richting Montargis. Maar al gauw ging het mis en sprak Anneke Mia tegen en ik stuurde alleen maar achter Mia aan. Dat pikte A. niet en verzocht mij het zelf maar uit te zoeken. Kortom: heibel in de tent.
Maar zoals dat gaat met een goed huwelijk is de oplossing ook nabij zo ook in dit geval. We bleven doormodderen in de regen en zaten bijna bij Parijs toen we de A4 opreden richting Reims. Ja, ik weet ‘t, dat is een tolweg en dat zouden we niet doen, maar we waren het een beetje zat, dat gepiel door kleine, lelijke dorpjes met om de kilometer een “rond point” die nergens anders toe diende dan bij ons de gang eruit te halen. En zo kwamen wij rond de klok van drie aan in Guignicourt en vonden de camping Au bord de l’Aisne. Het ligt er mooi bij, dat konden we ook in de regen wel zien, maar het is akelig rustig. Wat de prijs was per nacht vroegen wij beleefd. “Vingt-huit euro, trente.” Tandjes, dat betaalden we de vorige camping ook maar dan voor twee nachten. Madame zag mijn verbazing en meldde: “C’ est une camping a quatre Etoiles”. Daar heb ik wat aan, we komen gewoon een nachtje staan. Madame meldde dat ze ook een verwarm en overdekt zwembad hebben. Ik keek in de aangewezen richting en ontdekte een kas, je weet wel, halve cirkels met plastic erover. Ik knikte dat ik dat toch wel heel geweldig vond. Vervolgens onze vraag of er WiFi was. Maar natuurlijk, zei madame en overhandigde mij een foldertje. € 3,- per uur en € 5,- voor drie uur. We vonden dat ook al belachelijk. Maar goed, we mochten zelf een plekje zoeken en na ampel beraad schoven we de zwit.too op een perceeltje vlak bij toiletten, kraan en elektriciteit. Ondertussen regent het gewoon door. We staan ook nog mooi horizontaal en we gaan morgen weer gewoon verder. Op de teller staan 320 kilometers in slechte omstandigheden.
Wat is de herfst in één keer ingetreden!

Maandag, 6 oktober ‘14
Het was druilerig weer maar het regende even niet maar het was wel koud. En dat was al een hele verbetering ten opzichte van gisteren. Alles wat buiten was gebleven (niet veel) was kletsnat. Het opstapje om de caravan in te komen was een paar centimeter in de puur gezonde klei gezakt en moest met een harde borstel gereinigd worden. Maar evengoed reden we 10:10 uur de camping af. De D 925 ligt voor de deur dus die uitdaging was opgelost. Maar er lagen er nog twee, uitdagingen dus. Punt 1: we willen brood voor de lunch en Punt 2: we moeten tanken. Dat hadden we vandaag allemaal willen doen rondom de camping, maar door de schandalig hoge prijs werd dat dus vervroegd en moesten we onderweg dit soort zaken regelen. We kwamen niets dan uitgestorven dorpjes tegen: geen bakker, geen tankstation. Een keer afgeslagen omdat ik meende een bakker te hebben gevonden, doch die meneer heette Boulanger en verkocht TV’s, Stereo’s, wasmachines en ander geneuzel wat niets met brood te maken heeft (alhoewel: een broodbakmachine?). We rijden verder totdat we een aankondiging van een Carrefour zien. En nog wel een Carrefour Drive. Ja ja, ook benzine dus. Onze elf meter werd op 5 parkeervakken geparkeerd en zo konden we lekker nog even wat Franse dingetjes inslaan voordat we de Belgische grens over rolden.
We gaan door naar St. Hubert, provincie Luxemburg waar we even stoppen voor een bakje koffie. Nou, dat lukte niet. De ene horecagelegenheid had geen koffie en de ander serveerde slechts koffie bij een viergangen lunch a € 35,-. Wij waren teleurgesteld in de Belgische gastvrijheid. Verder maar weer, we zijn er ook bijna. In het plaatsje Bure bevindt zich het Parc La Clusure aan de Chemin de la Clusure 30. Dat vindt onze/mijn Mia feilloos. Het is een ACSI camping en dus goedkoop in voor- en naseizoen. Bij het inchecken sprak de jonge dame perfect Nederlands. Het ziet er erg leuk en erg netjes uit. Er is, buiten de vaste plaatsen, zat ruimte om je spulletje neer te zetten. De caravan stond dan ook zo mooi recht op een veldje waar er nog wel een stuk of vijf bij kunnen. We nemen een extra plek afstand voor de broodnodige privacy, maar dat was niet nodig. We staan nog niet eens of we worden getackeld door de eigenaar van een Engelse caravan met Nederlandse nummerplaten. We werden naar binnen geduwd (!) en mij werd de hele filosofie en de reden van aanschaf van deze caravan met z’n deur aan de verkeerde kant, uitgelegd. Ik viel al ras bijna in slaap maar wist m’n oogjes open te houden. Na een vriendelijk aangeboden kopje thee meenden wij wel afscheid te mogen nemen. Toch even met Anneke een rondje camping gelopen, o.a. langs het riviertje de l’Homme. Ik zei tegen Anneke: die staan zo weer voor ons deurtje met een uitnodiging voor een drankje.
En verdomd, het gebeurde. Anneke wist zich er handig onderuit te kletsen onder het mom dat we nog met de kinderen moeten skypen. Nee, ’t Is geen stel voor ons. Wat daarvoor een onzin en leugens uitkwam: niet te geloven. We hebben 174 kilometer gereden en dat geheel en al droog.

Geplaatst door zwit.too 11:40 Gearchiveerd in België

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint